سلام

با همه ی اینکه هنوز مردد بودم برای دوباره بودن در این دنیای تخت شیشه ای جلو  چشمهایمان امابلاخره آمدم تردیدهایم بیشتر برای چگونه بودن  و برای چه بودن بودند و  هنوز هم هستند.

نمیدانم این فضا واقعن ظرفیت جدی بودن را نداردیاما حرفی برای گفتن نداریم؟

وکلامی از ابو علی فارمدی که در جواب سائلی گفت:

"بیشتر چیزها که حواس مشاهده می کنند آواز پر جبرئیل است"

باصدای آن زن بی اجازه  بخوانید من آمده ام...