شعري از ...

(نام شاعر که خط خوردنی نیست آنها که می زنند خودشان می خورند مجبور شدم نام شاعر را بردارم آخرشاعر همیشه دار خودش را دارد)

                                                         از خنده مردن

                                                                          در پيشگاه حقيقت فقط

                                                                           می توان خنديد

اصالت تلفيق در دوران گذار

(در بررسي موردي آثار محسن نامجو)

سلمان زند

"ما در دوران گذار هستيم" ؛ نه هنوز قرار نيست از تكرار اين جمله كه شكل خوره پيدا كرده بالا بياوريم . چرا كه هنوز به جايي براي قرار و ثبات نرسيده ايم كه بگذريم از گذار! و بهتر است آنقدر آن را بجَويم و تكرار كنيم تا هضم شود ،كه اگربالا بياوريمش به طرز فجيعي به نقطه آغاز باز گشته ايم. نقطه آغازي كه درآنچه در جهان در حال رخ دادن است نه حقي خواهيم داشت و نه سهمي در قوامش، و فقط زينت ميراث گذشته مان باقي مي ماند كه ما درساختن آن سهمي نداشته ايم . در زندگي در جهان كنوني مشكل ما جهاني شدن يا جهاني سازي نيست مشكل ما "جهاني بودن"، است . در" جهاني بودن" تنها مشاركت نظام سياست بين الملل و اقتصاد جهاني اهميت ندارد بلكه بيشتر مفهوم "روح جهاني" در بر گيرنده ميراث بشريت معاصر مطرح است. جهاني بودن به معناي درك و فهم ميراث جهاني است وحفظ اين ميراث بدون گفتگو كردن با آن ممكن نيست.... به قول روبر لوگرو "باز شناسي حسي انسان توسط انسان".