ولایت صفویه تیشه ای بر ولایت اندیشه

پیشانی نوشت:

با همه ی اینکه در ذهنم روال دیگری برای مکتوب های خشتی چیده بودم چنان که از آدرسی که با آن به اینجا می آئید بر می آید،اما جغرافیایی که امروز در آن به سر می بریم انگار قصد به بردن سرهایی کرده که به تن هایشان، خیلی هم می ارزند،برای همین هر چه خواستم نرسم به این سطر ها که در حضرت جامعه سر بر آورده اند و می آورند،نشد ،نشدننویسم کسانی که امروز در این جغرافیا می زیند اگر می زیندپس سازش کرد ه اند چرا که این جا هر کسی که نساخته،کارش را به تیر غیبی ساخته اند پس اگر زند ه ایم ساخته ایم و اگر فکر میکنیم حرفی می زنیم حتمن در چار چوبهایی که به ما اجازه داده اند به زبان و سطر می آوریم وگرنه سالها پیش باید شانه نشین می شدیم،از چین های این پیشانی نوشت حدودن طولانی که بگذریم:

سلام

با همه ی اینکه هنوز مردد بودم برای دوباره بودن در این دنیای تخت شیشه ای جلو  چشمهایمان امابلاخره آمدم تردیدهایم بیشتر برای چگونه بودن  و برای چه بودن بودند و  هنوز هم هستند.

نمیدانم این فضا واقعن ظرفیت جدی بودن را نداردیاما حرفی برای گفتن نداریم؟

وکلامی از ابو علی فارمدی که در جواب سائلی گفت:

"بیشتر چیزها که حواس مشاهده می کنند آواز پر جبرئیل است"

باصدای آن زن بی اجازه  بخوانید من آمده ام...